Caritas Christi

międzynarodowy Instytut Świecki życia konsekrowanego

strona grupy polskiej

Formacja duchowa

 

Formujemy się duchowo zarówno we wspólnocie jak i indywidualnie.

Podstawą naszego życia duchowego jest codzienna modlitwa, która jest osobistym spotkaniem z miłującym nas Panem w „izdebce naszego serca”. Kochamy Eucharystię. Dużą rolę przypisujemy modlitewnemu rozważaniu Słowa Bożego. Łączymy się z całym Kościołem przez modlitwę brewiarzową. Regularnie korzystamy z Sakramentu Pokuty i w miarę możliwości - z kierownictwa duchowego.

Duchową siłę i rozwój czerpiemy z comiesięcznych weekendowych dni skupienia, które są wypełnione modlitwą, dzieleniem się Słowem Bożym, rozważaniem Prawa Życia (konstytucji Instytutu), pism naszych Założycieli oraz biuletynów formacyjnych i konferencji. Korzystamy przy tym z wydatnej pomocy naszego Ojca Asystenta i księdza opiekuna. Każda z nas ma swoją osobistą odpowiedzialną – osobę, z którą w dyskrecji rozmawiamy o naszym życiu duchowym i naszych codziennych problemach i która pomaga nam kształtować się duchowo. Raz w roku wyjeżdżamy na wspólne tygodniowe rekolekcje, które przeżywamy w milczeniu. Uczestniczymy również w spotkaniach międzyinstytutowych w obrębie diecezji i całej Polski oraz w spotkaniach międzynarodowych Instytutu Caritas Christi i wszystkich Instytutów Życia Konsekrowanego.

Szczególnym czasem jest dla każdej kandydatki i członkini formacja początkowa. Z pomocą osoby odpowiedzialnej i całej wspólnoty poddajemy się intensywnej formacji chrześcijańskiej, poznajemy charyzmat Instytutu i próbujemy wcielać go w życie. Ten etap dzieli się na kilka okresów:

  • dziewięciomiesięczna formacja wstępna, po której następuje uroczystość Przyjęcia do Instytutu; kandydatka otrzymuje wówczas Prawo Życia; formacja wstępna jest czasem wyjaśniania i refleksji; nie pociąga za sobą żadnych zobowiązań;

  • trzyletnia formacja początkowa, która jest przygotowaniem do pierwszych ślubów i przyrzeczeń (nazywanych Pierwszym Zaangażowaniem). Jest to czas wzajemnego poznawania się i rozpoznawania powołania przez osobę zainteresowaną i przez wspólnotę; osoba formowana rozważa ze swoją odpowiedzialną zasadnicze elementy naszego powołania i stara się stopniowo wprowadzać je w życie; wraz z odpowiedzialną zwraca szczególną uwagę na wybór celibatu dla Boga. Odpowiedzialna pomaga również zainteresowanej poznać grupę, uczestniczyć w całym jej siostrzanym życiu. Odkrycie osobistych możliwości miłowania i posługi, jak również świadomość ograniczeń i drogi pozostającej jeszcze do przebycia, dokonują się w duchu nieograniczonej ufności w miłosierną miłość Boga;

  • pięcioletni okres corocznego ponawiania Zaangażowania; zasadniczą cechą tych lat jest kontynuacja i pogłębienie doświadczenia życia powołaniem; okres ten kończy się ostatecznym i bezwarunkowym oddaniem Bogu swojego życia, aby Go kochać i czynić wszystko, aby był kochany. Członkini definitywnie włącza się wówczas we wspólnotę Instytutu Caritas Christi, składając wieczystą Donację. Ślubujemy czystość, przyrzekamy ubóstwo i posłuszeństwo stosownie do naszych konstytucji.

    Nasza formacja nigdy się nie kończy. Wciąż zdajemy sobie sprawę z własnych słabości i wciąż, pokonując trudności i pokusy zniechęcenia, szukamy dróg do Boga. Staramy się być otwarte na działanie Ducha Świętego, który działa bezpośrednio, przez ludzi i zdarzenia. Możemy cały czas liczyć na wsparcie całej grupy, przede wszystkim jednak na pomoc odpowiedzialnej osobistej przez dialog w klimacie modlitwy, miłości i zrozumienia. Rada odpowiedzialnej pozwala każdej z nas bardziej poznać samą siebie oraz „słuchać razem”, co Bóg mówi i czego oczekuje. Zwracamy uwagę na te momenty w naszym życiu, które wymagają szczególnego pogłębienia formacji jak np. rozwój modlitwy, apostolat, chrześcijańskie przeżywanie choroby i starości itp.

„Przez całe nasze życie Bóg kontynuuje w nas dzieło swojej Miłości, chcąc nas zjednoczyć ze Sobą i przemienić w Siebie.” (o. J.M. Perrin, współzałożyciel Instytutu).